قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ

فرمود اى ابليس تو را چه شده است كه با سجده‏ كنندگان نيستى

قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ

گفت من آن نيستم كه براى بشرى كه او را از گلى خشك از گلى سياه و بدبو آفريده‏ اى سجده كنم

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ

فرمود از اين [مقام] بيرون شو كه تو رانده‏ شده‏ اى

وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ

و تا روز جزا بر تو لعنت باشد

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ

گفت پروردگارا پس مرا تا روزى كه برانگيخته خواهند شد مهلت ده

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ

فرمود تو از مهلت‏ يافتگانى

إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ

تا روز [و] وقت معلوم

قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ

گفت پروردگارا به سبب آنكه مرا گمراه ساختى من [هم گناهانشان را] در زمين برايشان مى ‏آرايم و همه را گمراه خواهم ساخت

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ

مگر بندگان خالص تو از ميان آنان را

قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ

فرمود اين راهى است راست [كه] به سوى من [منتهى مى ‏شود]

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ

در حقيقت تو را بر بندگان من تسلطى نيست مگر كسانى از گمراهان كه تو را پيروى كنند

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ

و قطعا وعده‏ گاه همه آنان دوزخ است

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ

[دوزخى] كه براى آن هفت در است و از هر درى بخشى معين از آنان [وارد مى ‏شوند]

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

بى‏ گمان پرهيزگاران در باغها و چشمه ‏سارانند

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ

[به آنان گويند] با سلامت و ايمنى در آنجا داخل شويد

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ

و آنچه كينه [و شائبه ‏هاى نفسانى] در سينه‏ هاى آنان است بركنيم برادرانه بر تختهايى روبروى يكديگر نشسته‏ اند

لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ

نه رنجى در آنجا به آنان مى ‏رسد و نه از آنجا بيرون رانده مى ‏شوند

نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

به بندگان من خبر ده كه منم آمرزنده مهربان

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ

و اينكه عذاب من عذابى است دردناك

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ

و از مهمانان ابراهيم به آنان خبر ده