إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ

هنگامى كه بر او وارد شدند و سلام گفتند [ابراهيم] گفت ما از شما بيمناكيم

قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ

گفتند مترس كه ما تو را به پسرى دانا مژده مى‏ دهيم

قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ

گفت آيا با اينكه مرا پيرى فرا رسيده است بشارتم مى‏ دهيد به چه بشارت مى‏ دهيد

قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ

گفتند ما تو را به حق بشارت داديم پس از نوميدان مباش

قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ

گفت چه كسى جز گمراهان از رحمت پروردگارش نوميد مى ‏شود

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ

[سپس] گفت اى فرشتگان [ديگر] كارتان چيست

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ

گفتند ما به سوى گروه مجرمان فرستاده شده‏ ايم

إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ

مگر خانواده لوط كه ما قطعا همه آنان را نجات مى‏ دهيم

إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ

جز آنش را كه مقدر كرديم او از بازماندگان [در عذاب] باشد

فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ

پس چون فرشتگان نزد خاندان لوط آمدند

قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ

[لوط] گفت‏ شما مردمى ناشناس هستيد

قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ

گفتند [نه] بلكه براى تو چيزى آورده‏ ايم كه در آن ترديد میکردند

وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ

و حق را براى تو آورده‏ ايم و قطعا ما راستگويانيم

فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ

پس پاسى از شب [گذشته] خانواده‏ ات را حركت ده و [خودت] به دنبال آنان برو و هيچ يك از شما نبايد به عقب بنگرد و هر جا به شما دستور داده مى ‏شود برويد

وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ

و او را از اين امر آگاه كرديم كه ريشه آن گروه صبحگاهان بريده خواهد شد

وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ

و مردم شهر شادى‏ كنان روى آوردند

قَالَ إِنَّ هَؤُلَاءِ ضَيْفِي فَلَا تَفْضَحُونِ

[لوط] گفت اينان مهمانان منند مرا رسوا مكنيد

وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ

و از خدا پروا كنيد و مرا خوار نسازيد

قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ

گفتند آيا تو را [از مهمان كردن] مردم بيگانه منع نكرديم