قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

[نوح] گفت به [جزئيات] آنچه میکرده‏ اند چه آگاهى دارم

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ

حسابشان اگر درمى‏ يابيد جز با پروردگارم نيست

وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ

و من طردكننده مؤمنان نيستم

إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ

من جز هشداردهنده‏ اى آشكار [بيش] نيستم

قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ

گفتند اى نوح اگر دست برندارى قطعا از [جمله] سنگسارشدگان خواهى بود

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ

گفت پروردگارا قوم من مرا تكذيب كردند

فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

ميان من و آنان فيصله ده و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است نجات بخش

فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

پس او و هر كه را در آن كشتى آكنده با او بود رهانيديم

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ

آنگاه باقى‏ ماندگان را غرق كرديم

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

قطعا در اين [ماجرا درس] عبرتى بود و[لى] بيشترشان ايمان‏ آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و در حقيقت پروردگار تو همان شكست‏ ناپذير مهربان است

كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ

عاديان پيامبران [خدا] را تكذيب كردند

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

آنگاه كه برادرشان هود به آنان گفت آيا پروا نداريد

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

من براى شما فرستاده‏ اى در خور اعتمادم

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى ‏كنم اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ

آيا بر هر تپه‏ اى بنايى مى‏ سازيد كه [در آن] دست به بيهوده‏ كارى زنيد

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

و كاخهاى استوار مى‏ گيريد به اميد آنكه جاودانه بمانيد

وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

و چون حمله‏ور مى ‏شويد [چون] زورگويان حمله‏ور مى ‏شويد

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

پس از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ

و از آن كس كه شما را به آنچه میدانید مدد كرد پروا داريد

أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ

شما را به [دادن] دامها و پسران مدد كرد

وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

و به [دادن] باغها و چشمه ‏ساران

إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

من از عذاب روزى هولناك بر شما مى‏ ترسم

قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ

گفتند خواه اندرز دهى و خواه از اندرزدهندگان نباشى براى ما يكسان است