وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرَى لِأُولِي الْأَلْبَابِ

و [مجددا] كسانش را و نظاير آنها را همراه آنها به او بخشيديم تا رحمتى از جانب ما و عبرتى براى خردمندان باشد

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ

[و به او گفتيم] يك بسته تركه به دستت برگير و با آن بزن و سوگند مشكن ما او را شكيبا يافتيم چه نيكوبنده‏ اى به راستى او توبه‏ كار بود

وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ

و بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را كه نيرومند و ديده ‏ور بودند به يادآور

إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ

ما آنان را با موهبت ويژه‏ اى كه يادآورى آن سراى بود خالص گردانيديم

وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ

و آنان در پيشگاه ما جدا از برگزيدگان نيكانند

وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِنَ الْأَخْيَارِ

و اسماعيل و يسع و ذوالكفل را به ياد آور [كه] همه از نيكانند

هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ

اين يادكردى است و قطعا براى پرهيزگاران فرجامى نيك است

جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوَابُ

باغهاى هميشگى در حالى كه درهاى [آنها] برايشان گشوده‏ است

مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ

در آنجا تكيه مى‏ زنند [و] ميوه ‏هاى فراوان و نوشيدنى در آنجا طلب مى كنند

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ

و نزدشان [دلبران] فروهشته‏ نگاه همسال است

هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

اين است آنچه براى روز حساب به شما وعده داده مى ‏شد

إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ

[مى‏ گويند] در حقيقت اين روزى ماست و آن را پايانى نيست

هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ

اين است [حال بهشتيان] و [اما] براى طغيانگران واقعا بد فرجامى است

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ

به جهنم درمى ‏آيند و چه بد آرامگاهى است

هَذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ

اين جوشاب و چركاب است بايد آن را بچشند

وَآخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ

و از همين گونه انواع ديگر [عذابها]

هَذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُو النَّارِ

اينها گروهى‏ اند كه با شما به اجبار [در آتش] درمى ‏آيند بدا به حال آنها زيرا آنان داخل آتش مى ‏شوند

قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا فَبِئْسَ الْقَرَارُ

[به رؤساى خود] مى‏ گويند بلكه بر خود شما خوش مباد اين [عذاب] را شما خود براى ما از پيش فراهم آورديد و چه بد قرارگاهى است

قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هَذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ

مى‏ گويند پروردگارا هر كس اين [عذاب] را از پيش براى ما فراهم آورده عذاب او را در آتش دو چندان كن