ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ

آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز

لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ

قطعا از درختى كه از زقوم است‏ خواهيد خورد

فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

و از آن شكمهايتان را خواهيد آكند

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ

و روى آن از آب جوش مى ‏نوشيد

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ

[مانند] نوشيدن اشتران تشنه

هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ

اين است پذيرايى آنان در روز جزا

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ

ماييم كه شما را آفريده‏ ايم پس چرا تصديق نمى ‏كنيد

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ

آيا آنچه را [كه به صورت نطفه] فرو مى ‏ريزيد ديده‏ ايد

أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ

آيا شما آن را خلق مى ‏كنيد يا ما آفريننده‏ ايم

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

ماييم كه ميان شما مرگ را مقدر كرده‏ ايم و بر ما سبقت نتوانيد جست

عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ

[و مى‏ توانيم] امثال شما را به جاى شما قرار دهيم و شما را [به صورت] آنچه نمیدانید پديدار گردانيم

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ

و قطعا پديدار شدن نخستين خود را شناختيد پس چرا سر عبرت گرفتن نداريد

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ

آيا آنچه را كشت مى ‏كنيد ملاحظه كرده‏ ايد

أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ

آيا شما آن را [بى‏يارى ما] زراعت مى ‏كنيد يا ماييم كه زراعت مى ‏كنيم

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ

اگر بخواهيم قطعا خاشاكش مى‏ گردانيم پس در افسوس [و تعجب] مى‏ افتيد

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ

[و مى‏ گوييد] واقعا ما زيان زده‏ ايم

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ

بلكه ما محروم شدگانيم

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ

آيا آبى را كه مى ‏نوشيد ديده‏ ايد

أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ

آيا شما آن را از [دل] ابر سپيد فرود آورده‏ ايد يا ما فرودآورنده‏ ايم

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ

اگر بخواهيم آن را تلخ مى‏ گردانيم پس چرا سپاس نمى داريد

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ

آيا آن آتشى را كه برمى‏ افروزيد ملاحظه كرده‏ ايد

أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ

آيا شما [چوب] درخت آن را پديدار كرده‏ ايد يا ما پديدآورنده‏ ايم

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ

ما آن را [مايه] عبرت و [وسيله] استفاده براى بيابانگردان قرار داده‏ ايم

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ

نه [چنين است كه مى ‏پنداريد] سوگند به جايگاه ‏هاى [ويژه و فواصل معين] ستارگان

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ

اگر بدانيد آن سوگندى سخت بزرگ است