كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

چنين نيست كه شما مى ‏پنداريد و دلايل معاد را كافى نمیدانید بلكه شما دنياى زودگذر را دوست داريد و هوسرانى بى‏قيد و شرط را

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

و آخرت را رها مى ‏كنيد

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ

آرى در آن روز صورتهايى شاداب و مسرور است

إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

و به پروردگارش مى ‏نگرد

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

و در آن روز صورتهايى عبوس و در هم كشيده است

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

زيرا مى‏ داند عذابى در پيش دارد كه پشت را در هم مى ‏شكند

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

چنين نيست كه انسان مى ‏پندارد او ايمان نمى ‏آورد تا موقعى كه جان به گلوگاهش رسد

وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ

و گفته شود آيا كسى هست كه‏ اين بيمار را از مرگ نجات دهد

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

و به جدائى از دنيا يقين پيدا كند

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

و ساق پاها از سختى جان دادن به هم بپيچد

إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

آرى در آن روز مسير همه بسوى دادگاه پروردگارت خواهد بود

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى

در آن روز گفته مى ‏شود او هرگز ايمان نياورد و نماز نخواند

وَلَكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى

بلكه تكذيب كرد و روى‏ گردان شد

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى

سپس بسوى خانواده خود باز گشت در حالى كه متكبرانه قدم برمى‏ داشت

أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى

با اين اعمال عذاب الهى براى تو شايسته‏ تر است‏ شايسته‏ تر

ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى

سپس عذاب الهى براى تو شايسته‏ تر است‏ شايسته‏ تر

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى

آيا انسان گمان مى ‏كند بى‏ هدف رها مى ‏شود

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَى

آيا او نطفه‏ اى از منى كه در رحم ريخته مى ‏شود نبود

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى

سپس بصورت خون‏بسته در آمد و خداوند او را آفريد و موزون ساخت

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى

و از او دو زوج مرد و زن آفريد

أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى

آيا چنين كسى قادر نيست كه مردگان را زنده كند

هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا

آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا

ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم و او را مى ‏آزماييم بدين جهت او را شنوا و بينا قرار داديم

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا

ما راه را به او نشان داديم خواه شاكر باشد و پذيرا گردد يا ناسپاس

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا

ما براى كافران زنجيرها و غلها و شعله ‏هاى سوزان آتش آماده كرده‏ ايم

إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا

به يقين ابرار و نيكان از جامى مى ‏نوشند كه با عطر خوشى آميخته است