إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

مسلما پرهيزگاران را رستگارى است

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا

باغچه ‏ها و تاكستانها

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا

و دخترانى همسال با سينه‏ هاى برجسته

وَكَأْسًا دِهَاقًا

و پياله ‏هاى لبالب

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا

در آنجا نه بيهوده‏ اى شنوند و نه [يكديگر را] تكذيب [كنند]

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا

[اين است] پاداشى از پروردگار تو عطايى از روى حساب

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است بخشايشگرى كه كس را ياراى خطاب با او نيست

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا

روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‏ ايستند و [مردم] سخن نگويند مگر كسى كه [خداى] رحمان به او رخصت دهد و سخن راست گويد

ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا

آن [روز] روز حق است پس هر كه خواهد راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجويد

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا

ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم روزى كه آدمى آنچه را با دست ‏خويش پيش فرستاده است بنگرد و كافر گويد كاش من خاك بودم

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان] را به آرامى گيرند

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

و به فرشتگانى كه [در درياى بى‏ مانند] شناكنان شناورند

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

پس در پيشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‏گيرنده‏ اند

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

و كار [بندگان] را تدبير مى كنند

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

آن روز كه لرزنده بلرزد

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

و از پى آن لرزه‏ اى [دگر] افتد

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

در آن روز دلهايى سخت هراسانند

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

ديدگان آنها فرو افتاده

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

گويند آيا [باز] ما به [مغاك] زمين برمى‏ گرديم

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

آيا وقتى ما استخوان‏ريزه ‏هاى پوسيده شديم [زندگى را از سر مى‏ گيريم]

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

[و با خود] گويند در اين صورت اين برگشتى زيان‏ آور است

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

و[لى] در حقيقت آن [بازگشت بسته به] يك فرياد است [و بس]

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

و بناگاه آنان در زمين هموار خواهند بود

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى

آيا سرگذشت موسى بر تو آمد