وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ

سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ

و تو چه دانى كه اختر شبگرد چيست

النَّجْمُ الثَّاقِبُ

آن اختر فروزان

إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ

هيچ كس نيست مگر اينكه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ

پس انسان بايد بنگرد كه از چه آفريده شده است

خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ

از آب جهنده‏ اى خلق شده

يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ

[كه] از صلب مرد و ميان استخوانهاى سينه زن بيرون مى ‏آيد

إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ

در حقيقت او [= خدا] بر بازگردانيدن وى بخوبى تواناست

يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ

آن روز كه رازها [همه] فاش شود

فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ

پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ

سوگند به آسمان بارش‏انگيز

وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ

سوگند به زمين شكافدار [آماده كشت]

إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ

[كه] در حقيقت قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است

وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ

و آن شوخى نيست

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا

آنان دست به نيرنگ مى‏ زنند

وَأَكِيدُ كَيْدًا

و [من نيز] دست به نيرنگ مى‏ زنم

فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا

پس كافران را مهلت ده و كمى آنان را به حال خود واگذار

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى

نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى

همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد

وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى

و آنكه اندازه‏ گيرى كرد و راه نمود

وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى

و آنكه چمنزار را برآورد

فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَى

و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيره‏ گون گردانيد

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى

ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند تا فراموش نكنى

إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى

جز آنچه خدا خواهد كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‏ داند

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى

و براى تو آسانترين [راه] را فراهم مى‏ گردانيم

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَى

پس پند ده اگر پند سود بخشد

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَى

آن كس كه ترسد بزودى عبرت گيرد

وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى

و نگون‏بخت‏ خود را از آن دور مى دارد

الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى

همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى

آنگاه نه در آن مى‏ ميرد و نه زندگانى مى‏ يابد

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى

رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى

و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد