وَالْعَصْرِ

سوگند به عصر [غلبه حق بر باطل]

إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ

كه واقعا انسان دستخوش زيان است

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ

مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايى توصيه كرده‏ اند

وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ

واى بر هر بدگوى عيبجويى

الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ

كه مالى گرد آورد و برشمردش

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ

پندارد كه مالش او را جاويد كرده

كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ

ولى نه قطعا در آتش خردكننده فرو افكنده خواهد شد

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ

و تو چه دانى كه آن آتش خردكننده چيست

نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ

آتش افروخته خدا[يى] است

الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ

[آتشى] كه به دلها مى ‏رسد

إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ

و [آتشى كه] در ستونهايى دراز آنان را در ميان فرامى‏ گيرد

فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ

در ستونهاي كشيده و طولاني!

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ

مگر نديدى پروردگارت با پيلداران چه كرد

أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ

آيا نيرنگشان را بر باد نداد

وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ

و بر سر آنها دسته دسته پرندگانى ا بابيل فرستاد

تَرْمِيهِمْ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ

[كه] بر آنان سنگهايى از گل [سخت] مى‏ افكندند

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ

و [سرانجام خدا] آنان را مانند كاه جويده‏ شده گردانيد