قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ

بگو اى كافران

لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ

آنچه مى ‏پرستيد نمى ‏پرستم

وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

و آنچه مى ‏پرستم شما نمى ‏پرستيد

وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ

و نه آنچه پرستيديد من مى ‏پرستم

وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

و نه آنچه مى ‏پرستم شما مى ‏پرستيد

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

دين شما براى خودتان و دين من براى خودم

إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ

چون يارى خدا و پيروزى فرا رسد

وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا

و ببينى كه مردم دسته‏ دسته در دين خدا درآيند

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا

پس به ستايش پروردگارت نيايشگر باش و از او آمرزش خواه كه وى همواره توبه‏ پذير است

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ

بريده باد دو دست ابولهب و مرگ بر او باد

مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ

دارايى او و آنچه اندوخت‏ سودش نكرد

سَيَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ

بزودى در آتشى پرزبانه درآيد

وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ

و زنش آن هيمه‏ كش [آتش فروز]

فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

بر گردنش طنابى از ليف خرماست