سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ

پرسنده‏ اى از عذاب واقع‏شونده‏ اى پرسيد

لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ

كه اختصاص به كافران دارد [و] آن را بازدارنده‏ اى نيست

مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ

[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است

تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ

فرشتگان و روح در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى او بالا مى ‏روند

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا

پس صبر كن صبرى نيكو

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا

زيرا آنان [عذاب] را دور مى ‏بينند

وَنَرَاهُ قَرِيبًا

و [ما] نزديكش مى ‏بينيم

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ

روزى كه آسمانها چون فلز گداخته شود

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ

و كوهها چون پشم زده گردد

وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا

و هيچ دوست صميمى از دوست صميمى [حال] نپرسد

يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ

آنان را به ايشان نشان مى‏ دهند گناهكار آرزو مى ‏كند كه كاش براى رهايى از عذاب آن روز مى توانست پسران خود را عوض دهد

وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ

و [نيز] همسرش و برادرش را

وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ

و قبيله‏ اش را كه به او پناه مى‏ دهد

وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ

و هر كه را كه در روى زمين است همه را [عوض مى‏ داد] و آنگاه خود را رها میکرد

كَلَّا إِنَّهَا لَظَى

نه چنين است [آتش] زبانه مى ‏كشد

نَزَّاعَةً لِلشَّوَى

پوست‏ سر و اندام را بركننده است

تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّى

هر كه را پشت كرده و روى برتافته

وَجَمَعَ فَأَوْعَى

و گرد آورده و انباشته [و حسابش را نگاه داشته] فرا مى‏ خواند

إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا

به راستى كه انسان سخت آزمند [و بى‏ تاب] خلق شده است

إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا

چون صدمه‏ اى به او رسد عجز و لابه كند

وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا

و چون خيرى به او رسد بخل ورزد

إِلَّا الْمُصَلِّينَ

غير از نمازگزاران

الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ

همان كسانى كه بر نمازشان پايدارى مى كنند

وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ

و همانان كه در اموالشان حقى معلوم است

لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ

براى سائل و محروم

وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

و كسانى كه روز جزا را باور دارند

وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ

و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ

چرا كه از عذاب پروردگارشان ايمن نمى‏ توانند بود

وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ

و كسانى كه دامن خود را حفظ مى كنند

إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

مگر بر همسران خود يا كنيزانشان كه [در اين صورت] مورد نكوهش نيستند

فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ

و هر كس پا از اين [حد] فراتر نهد آنان همان از حد درگذرندگانند

وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ

و كسانى كه امانتها و پيمان خود را مراعات مى كنند

وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ

و آنان كه بر شهادتهاى خود ايستاده‏ اند

وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

و كسانى كه بر نمازشان مداومت مى ‏ورزند

أُولَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ

آنها هستند كه در باغهايى [از بهشت] گرامى خواهند بود

فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ

چه شده است كه آنان كه كفر ورزيده‏ اند به سوى تو شتابان

عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ

گروه گروه از راست و از چپ [هجوم مى ‏آورند]

أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ

آيا هر يك از آنان طمع مى ‏بندد كه در بهشت پر نعمت درآورده شود

كَلَّا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ

نه چنين است ما آنان را از آنچه [خود] مى‏ دانند آفريديم

فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ

[هرگز] به پروردگار خاوران و باختران سوگند ياد مى ‏كنم كه ما تواناييم

عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

كه به جاى آنان بهتر از ايشان را بياوريم و بر ما پيشى نتوانند جست

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

پس بگذارشان ياوه گويند و بازى كنند تا روزى را كه وعده داده شده‏ اند ملاقات نمايند

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ

روزى كه از گورها[ى خود] شتابان برآيند گويى كه آنان به سوى پرچمهاى افراشته مى دوند

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

ديدگانشان فرو افتاده [غبار] مذلت آنان را فرو گرفته است اين است همان روزى كه به ايشان وعده داده مى ‏شد