سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى

نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى

همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد

وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى

و آنكه اندازه‏ گيرى كرد و راه نمود

وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى

و آنكه چمنزار را برآورد

فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَى

و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيره‏ گون گردانيد

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى

ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند تا فراموش نكنى

إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى

جز آنچه خدا خواهد كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‏ داند

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى

و براى تو آسانترين [راه] را فراهم مى‏ گردانيم

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَى

پس پند ده اگر پند سود بخشد

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَى

آن كس كه ترسد بزودى عبرت گيرد

وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى

و نگون‏بخت‏ خود را از آن دور مى دارد

الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى

همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى

آنگاه نه در آن مى‏ ميرد و نه زندگانى مى‏ يابد

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى

رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى

و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

ليكن [شما] زندگى دنيا را بر مى‏ گزينيد

وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى

با آنكه [جهان] آخرت نيكوتر و پايدارتر است

إِنَّ هَذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى

قطعا در صحيفه ‏هاى گذشته اين [معنى] هست

صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى

صحيفه ‏هاى ابراهيم و موسى