وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى

سوگند به شب چون پرده افكند

وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى

سوگند به روز چون جلوه‏ گرى آغازد

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى

و [سوگند به] آنكه نر و ماده را آفريد

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى

كه همانا تلاش شما پراكنده است

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى

اما آنكه [حق خدا را] داد و پروا داشت

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى

و [پاداش] نيكوتر را تصديق كرد

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى

بزودى راه آسانى پيش پاى او خواهيم گذاشت

وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى

و اما آنكه بخل ورزيد و خود را بى ‏نياز ديد

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى

و [پاداش] نيكوتر را به دروغ گرفت

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى

بزودى راه دشوارى به او خواهيم نمود

وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى

و چون هلاك شد [ديگر] مال او به كارش نمى ‏آيد

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى

همانا هدايت بر ماست

وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَى

و در حقيقت دنيا و آخرت از آن ماست

فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى

پس شما را به آتشى كه زبانه مى ‏كشد هشدار دادم

لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى

جز نگون‏بخت‏ تر[ين مردم] در آن درنيايد

الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّى

همان كه تكذيب كرد و رخ برتافت

وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى

و پاك‏رفتارتر[ين مردم] از آن دور داشته خواهد شد

الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّى

همان كه مال خود را مى‏ دهد [براى آنكه] پاك شود

وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى

و هيچ كس را به قصد پاداش‏يافتن نعمت نمى ‏بخشد

إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى

جز خواستن رضاى پروردگارش كه بسى برتر است [منظورى ندارد]

وَلَسَوْفَ يَرْضَى

و قطعا بزودى خشنود خواهد شد