إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

آنگاه كه زمين به لرزش [شديد] خود لرزانيده شود

وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند

وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا

و انسان گويد [زمين] را چه شده است

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا

آن روز است كه [زمين] خبرهاى خود را باز گويد

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا

[همان گونه] كه پروردگارت بدان وحى كرده است

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ

آن روز مردم [به حال] پراكنده برآيند تا [نتيجه] كارهايشان به آنان نشان داده شود

فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ

پس هر كه هموزن ذره‏ اى نيكى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد

وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

و هر كه هموزن ذره‏ اى بدى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد